جعبه‌ابزار هوش مصنوعی مترجم و ویراستار.

مشکل ترجمهٔ ماشینی، دقت واژه نیست

مترجم حرفه‌ای این را می‌داند: متنی که هر پاراگرافش با لحن متفاوتی ترجمه شده، خواننده را زود پس می‌زند — حتی اگر تک‌تک جمله‌ها درست باشند.

ابزارهای ترجمهٔ سنتی جمله‌به‌جمله کار می‌کنند و همین محدودیتشان است. مدل زبانی کل سند را می‌بیند، پس می‌تواند لحن، اصطلاحات و انتخاب‌های واژگانی را در سراسر متن یکدست نگه دارد.

ویرایش متن فارسی

همین مزیت در ویرایش هم کار می‌کند. ناهماهنگی در کل متن — نه فقط در یک جمله — چیزی است که چشم انسان بعد از چند ساعت کار از دست می‌دهد و ابزار خسته نمی‌شود.

برای متن فارسی، خروجی همیشه باید بازخوانی شود. اصطلاحات تخصصی و ساختارهای محاوره‌ای جایی است که خطا بیشتر رخ می‌دهد.

سند طولانی بدون تکه‌تکه کردن

یکی از دلایلی که مترجم‌ها سراغ این ابزارها می‌آیند، ظرفیت خواندن سند کامل است. وقتی مجبور نباشید یک کتاب صدصفحه‌ای را به بیست تکه تقسیم کنید، هم وقت کمتری می‌رود هم یکدستی حفظ می‌شود.

ظرفیت بین سرویس‌ها متفاوت است و مستقیماً روی کیفیت خروجی اثر می‌گذارد.

قید مهمی که باید رعایت شود

برای متن حقوقی، پزشکی، قراردادی یا هر چیزی که خطا در آن پیامد جدی دارد، خروجی باید بازبینی انسانی شود.

ابزار پیش‌نویس می‌سازد و سرعت می‌دهد؛ مسئولیت نهایی با مترجم است و این چیزی نیست که با هیچ ابزاری منتقل شود.