پیش از خرید

جی‌وان وریفای اشتراک را روی حساب خودت فعال می‌کند و اکانت آماده نمی‌فروشد. تو حساب را می‌سازی و مالکش می‌مانی، و تیم ما فقط عملیات فعال‌سازی را با اجازه و هماهنگی خودت انجام می‌دهد. این تفاوت مهم‌ترین چیزی است که ما را از فروش اکانت آماده جدا می‌کند: مالکیت حساب و همه گفتگوها و داده‌هایش دست خودت می‌ماند، و اگر روزی رابطه‌ات با ما تمام شود، حسابت سر جایش است. در اکانت آماده، حساب متعلق به فروشنده است و هر زمان می‌تواند از دسترس خارج شود.

اکانت اختصاصی فقط دست توست و اکانت اشتراکی بین چند نفر تقسیم می‌شود، و از نظر ریسک این دو اصلا قابل مقایسه نیستند. در اکانت اشتراکی، چند نفر با آی‌پی‌ها و رفتارهای متفاوت به یک حساب وارد می‌شوند، که دقیقا الگویی است که سرویس‌دهنده‌ها به‌عنوان نقض قوانین می‌شناسند و به مسدودی منجر می‌شود. ضمنا گفتگوهای تو برای بقیه قابل دیدن است. اشتراک‌گذاری حساب طبق قوانین خود سرویس‌دهنده‌ها ممنوع است و جزو استثناهای ضمانت ماست، یعنی اگر حسابی به این دلیل بسته شود امکان جبران وجود ندارد.

ریسک اصلی اکانت اشتراکی مسدود شدن حساب است، چون ورود چند نفر با موقعیت‌های مختلف به یک حساب، برای سرویس‌دهنده نشانه نقض قوانین است. ریسک دوم دسترسی است: هر کسی که به آن حساب وارد شود، گفتگوها و فایل‌های بقیه را می‌بیند. ریسک سوم زمان‌بندی است، چون سقف مصرف بین همه تقسیم می‌شود و ممکن است وقتی به آن نیاز داری تمام شده باشد. و ریسک چهارم این است که با بسته شدن حساب، همه کاربران هم‌زمان دسترسی‌شان را از دست می‌دهند.

روش فعال‌سازی، دقیق‌ترین معیار سنجش یک فروشنده است، نه قیمت و نه تبلیغاتش. بپرس اکانت را می‌فرستد یا روی حساب خودت فعال می‌کند؛ اگر اکانت آماده می‌دهد، مالکیت حساب دست تو نیست. بعد بپرس ضمانتش دقیقا چه چیزی را پوشش می‌دهد و چه چیزی را نه؛ فروشنده‌ای که استثناها را نمی‌گوید یا همه‌چیز را ضمانت می‌کند، بعدا سر همان اختلاف پیش می‌آید. و آخر، مسیر پشتیبانی و پرداخت را ببین: پرداخت از درگاه رسمی و پشتیبانی با سابقه قابل پیگیری، نشانه‌های قابل اتکایی هستند.

اکانت تیمی از دو نفر شروع می‌شود: برای شروع باید حداقل دو ایمیل و دو جایگاه درخواست بدهی. بعد از آن می‌توانی تا سقف صد تا دویست نفر را به عنوان زیرمجموعه دعوت کنی و هر کدام را به‌راحتی مدیریت یا حذف کنی. این سرویس‌ها در قالب پرو، استاندارد و پریمیوم ارائه می‌شوند و هزینه‌شان حدود بیست‌وپنج تا صد دلار در ماه است. برای تیم‌های کوچک که فقط گاهی از ابزار استفاده می‌کنند، جمع کردن چند اشتراک جداگانه معمولا ساده‌تر از اکانت تیمی است.

تفاوت اصلی در مدل‌ها و محدودیت‌هاست، نه فقط در سقف مصرف. در پلن پرو کلود علاوه بر محدودیت مصرف، به مدل‌های جدید به‌راحتی دسترسی نداری و برای بعضی خریدها به کردیت کارت نیاز پیدا می‌کنی. در پلن مکس محدودیت‌ها بسیار کمتر است و امکانات و مدل‌های جدید به‌راحتی در اختیارت قرار می‌گیرند. اگر کارت به مدل‌های تازه وابسته است، تفاوت این دو فقط عددِ سقف نیست و پرو ممکن است اصلا به کارت نیاید.

انتخاب پلن به نوع کار تو بستگی دارد، نه به بودجه‌ات. اگر گفتگوی روزمره و کارهای کوتاه انجام می‌دهی، پلن پایه معمولا کافی است. اگر روی پروژه بلند کار می‌کنی، فایل‌های بزرگ می‌دهی، یا از ابزارهای کدنویسی استفاده می‌کنی، پلن‌های بالاتر لازم می‌شوند چون این کارها سریع سقف مصرف را پر می‌کنند. ساده‌ترین راه تصمیم این است که با پلن پایین‌تر شروع کنی و ببینی چند بار در هفته به محدودیت می‌خوری؛ اگر مکرر شد، ارتقا بده. اگر مطمئن نیستی، مشخصات کارت را به پشتیبانی بگو تا پیشنهاد بدهیم.

پلن‌های سالانه بین بیست تا سی درصد ارزان‌تر تمام می‌شوند، ولی ارزان‌تر بودن تنها معیار نیست. برای سرویس‌هایی که ریسک بن شدن یا اعمال محدودیت‌های تازه دارند، پیشنهاد ما پلن کوتاه‌مدت است، چون کنسل کردن دوره بلند سخت است و اگر وسط راه شرایط عوض شود متضرر می‌شوی. برای سرویس‌های باثبات‌تر و کاری که مطمئنی در کل دوره به آن نیاز داری، پلن بلندمدت منطقی است. برای بار اول، دوره کوتاه‌تر تصمیم کم‌ریسک‌تری است.

تغییر پلن اتفاق خاصی ندارد و هم ارتقا و هم کاهش پلن ممکن است. در هر دو حالت مابه‌التفاوت از بین نمی‌رود: یا به تو برگردانده می‌شود، یا به صورت کردیت در حسابت ذخیره می‌شود که بعدا به‌راحتی می‌توانی از آن استفاده کنی. پس اگر پلنی گرفتی و دیدی برای کارت بزرگ یا کوچک است، لازم نیست تا آخر دوره صبر کنی. برای عوض کردن پلن با پشتیبانی تماس بگیر تا محاسبه و اعمالش را انجام دهیم.

نسخه رایگان برای شناخت ابزار و کارهای سبک کافی است و توصیه می‌کنیم قبل از خرید حتما امتحانش کنی. محدودیتش این است که سقف مصرف پایینی دارد و معمولا به مدل‌های قوی‌تر و قابلیت‌های پیشرفته دسترسی نمی‌دهد، پس برای کار مستمر یا پروژه جدی زود به مانع می‌خوری. قاعده ساده این است: اگر در نسخه رایگان هفته‌ای چند بار به محدودیت می‌خوری، یعنی ابزار برایت مفید بوده و خرید منطقی است. اگر ماهی یک بار سراغش می‌روی، همان رایگان کافی است و لازم نیست هزینه کنی.